Blog
ตอนเช้าเรากำลังจะไปโรงเรียนบูบู้อยากไปกับเราจึงจะกระโดดขึ้นรถเราให้บูบู้ไปโรงเรียนไม่ได้เพราะบูบู้เป็นสุนัข เรานั่งรถออกไปแล้วมองหน้าบูบู้
เราเห็นบูบู้ทำหน้าแบบว่าเหงายังไงนี้แหละ เราถึงโรงเรียนเลยคิดว่า"บูบู้คงไม่วิ่งตามรถมาหรอกนะ" ด้วยคำพูดแค่นั้นแหละ ถึงเวลากลับบ้านเราดีใจมากว่าจะได้ไปเล่นกับบูบู้แต่.......ต้องร้องไห้เพราะคำพูดของพ่อ พ่อบอกว่า"บูบู้หายไปแล้ว" ด้วยคำพูดแค่นั้นแหละ ทำให้เราต้องน้ำตาไหลออกมา
เราไม่คิดว่ามันจะหนีไปจริงๆ เรารีบกลับบ้านแล้วร้องไห้ออกมาและวิ่งเข้าบ้านแล้วทันใดนั้น แม่บอกว่ามันออกไปตั้ง 7 ชั่งโมงเพราะมันไม่เคยไปนานถึงชั่งโมงตอนนั้นแม่หาทั่วกุมภวาปีแต่ก็ไม่เจอถามคนนี้คนนั้นก็ไม่เจอแม่ว่าจะติดรูปบูบู้แล้วประกาศหามัน ทันใดนั้นก็มี ปาฏิหาริย์...........
บูบู้กลับมาแล้ว! เราดีใจมากวิ่งเข้าไปกอดเป็นคนแรกเลย บูบู้! หายไปไหนมาน่ะ เป็นห่วงรู้บ้างไหม! เราร้องไห้แล้วก็ถามหมาบูบู้ แต่เราคิดว่ามันสำนึกผิดแล้วหละ ด้วยนิสัยไม่ออกไปเล่นนานแล้ว
"ขอโทษน่ะฮับ ผมจะไม่หนีไปไหนอีกแล้วฮับ!"
กล่องแสดงความคิดเห็น กับกลุ่มเพื่อนที่รักสุนัขทุกท่าน ที่นี่ที่เดียว Dogilike.com
ความคิดเห็นของกลุ่มเพื่อนที่รักสุนัขทุกท่าน ที่นี่ที่เดียว Dogilike.com
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2553 [21:16] Email / Msn: petsociety.shop(แอท)hotmail.com
อ่านไปก็เศร้าไป แต่สุดท้ายก็มีความสุข
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2553 [12:30] Email / Msn: nik2dog(แอท)yahoo.co.th
โห ตกใจหมดเลย กลับมาแล้ว ดีใจด้วยนะคะ






วันที่: 2 พฤศจิกายน 2553 [11:33] Email / Msn: mink(แอท)dek-d.com
อย่าทำให้ตกใจอีกนะ บูบู้!~ > <"