ความทรงจำใหม่... หัวใจเดิม

วันที่ 12/12/12 เวลาประมาณเกือบ 5 ทุ่ม แม่...... คือลมหายใจเหือกสุดท้ายที่ปั๊กอดทนรอนานกว่า 4-5 ชม. ( พ่อ แม่ และพี่กอล์ฟ ออกไปงานแต่งประมาณ 4-5 โมงเย็น)
และครั้งสุดท้ายที่เดียร์พูดคุยกับปั๊ก เช็ดตัว พลิกตัวให้กันแผลกดทับ เช็ดคราบอ้วก ให้น้ำ อาหารเจล กลูโคส นั่นคือตอน 5-6 โมงเย็นของวันที่ 12/12/12 ก่อนจะออกไปงานแต่งงานน้องสาวพี่กอล์ฟ
และเช้าวันที่ 13/12/12 ติดต่อทาง World Pet Angel เพื่อทำการเผาศพปั๊ก และรับกระดูกมาลอยอังคารที่สุรินทร์ และถวายสังฆทานให้ปั๊ก

เหตุการณ์เริ่มจากวันที่ 2/12/12 ประมาณ 3 ทุ่ม ปั๊กโดนรถชน ทำให้ 2 ขาหลังเดินไม่ได้ และไม่มีแผลตามตัว และคืนนั้นก็พาไปหาหมอแต่คำตอบที่ได้จากหมอก็คือ ปอดฉีก และฉีดยา ให้อ็อกซิเจน น้ำเกลือ แล้วกลับมารอดูอาการถ้าผ่านคืนนี้ไปได้ก็พ้นขีดอันตราย (จากคำพูดหมอ) 


เช้าวันที่ 3/12/12 ตอนสายๆพาไปหาหมอประจำพร้อม x-ray ตรวจเลือด (ค่าเลือดปกติทุกอย่าง) ตรวจหาสาเหตุ แต่ก็ไม่พบสาเหตุที่แท้จริง แต่ยังไงวันนี้ปั๊กก็ต้อง admid เพราะ คืนนี้จะต้องไปต่างจังหวัดทั้งบ้านทำให้ไม่มีคนอยู่ดูแล 


เย็นวันที่ 7/12/12 กลับถึงบ้านเคลียร์ของในรถเสร็จก็รีบไปรับปั๊ก ปรากฏว่าอาการก็ยังไม่ดีขึ้นก็เลยพากลับบ้านมาดูแลต่อที่บ้าน ท้องปั๊กค่อนข้างปวม ซึ่งเราก็ไม่รู้อีกว่าเพราะอะไร เราก็ดูแลและให้กินยาตามหมอสั่ง


บ่ายๆวันที่ 9/12/12 วันนี้เพื่อนพี่กอล์ฟที่เป็นสัตว์แพทย์มาดูอาการปั๊กถึงที่บ้าน และแนะนำให้ไปตรวจที่ รพส.มก. เพราะสงสัยว่ากระบังลมฉีกและอื่นๆ ตอนเย็นเดียร์ก็ต้องไปขอประวัติการรักษาของปั๊กทั้งค่าเลือด ฟิล์ม x-ray เพื่อที่จะไปรักษาต่อที่ รพส.มก. และคืนนี้เดียร์กับพี่กอล์ฟก็ต้องเข้ากทม.เพื่อไปงานแต่งน้องสาวพี่กอล์ฟอยู่แล้ว ส่วนพ่อกับแม่ก็รออยู่ที่กทม.


9 โมงเช้าวันที่ 10/12/12 เข้าไปทำประวัติให้ปั๊ก กว่าจะได้ตรวจก็เกือบ 11 โมงแล้ว สิ่งแรกหลังจากหมดวินิจฉัยแล้วต้องเจาะเอาฉี่ออก เพราะฉี่เองไม่ได้ แล้วก็ไป ตรวจเลือด x-ray แล้วก็รอไปจนถึงบ่าย ผลเลือด ผล x-ray ออกมาแล้ว หมอบอกว่าตอนนี้ ค่าตับ ค่าไต ขึ้น เม็ดเลือดขาวต่ำ ปอดอักเสบ เส้นเอ็นขาหลังฉีก กระดูกสันหลังเคลื่อน (เป็นอัมพาตมากกว่าระดับ 5 ก็ต้องเป็นหมาติดล้อ) ... ก็เลยขอนัดพบหมอระบบประสาทเพื่อจะหาวิธีที่จะทำให้ปั๊กดีขึ้น 


สายๆของวันที่ 11/12/12 อาการของปั๊กไม่ดีขึ้นเลย ทั้งอาเจียน และเริ่มที่จะกินอาหารไม่ได้ เลยโทรปรึกษาเพื่อนพี่กอล์ฟ ได้ความว่า.... ต้องป้อนกลูโคสแบบเข้มข้นแล้วป้อนน้ำตาม เป็นระยะ ให้อาหารเจล งดอาหารจำพวกโปรตีน ตับ ..... และให้น้ำเกลือ หลังจากกลับจากซื้อของให้ปั๊กครบตามที่เพื่อนพี่กอล์ฟบอกแล้ว ก็พาปั๊กไปให้น้ำเกลือ ฉีดยาลดไข้ ลดกรด และลดอาเจียน รอจนน้ำเกลือหมด หมอให้ยาเคลือบกระเพาะมาด้วย แล้วก็พามานอนต่อที่บ้าน ป้อนกลูโคส อาหารเจลผสมนมบ้าง เพื่อให้เขามาแรง แต่ก็ยังมีอาเจียนอยู่บ้าง และมีอาการกระตุ๊ก เกร็ง ตาเหลือก ลิ้นห้อย และคืนนี้ทั้งคืนปั๊กร้องตลอดจนทำให้แม่ไม่ได้นอนเพราะต้องตื่นมาลูบหัวให้ปั๊ก


เช้าวันที่ 12/12/12 ดูแล้วเหมือนอาการของปั๊กจะดีขึ้น ตาใสขึ้น และลุกนั่งได้ แต่ก็ยังมีร้องแบบเจ็บ แต่ก็ไม่รู้ว่าเจ็บตรงไหน จนเที่ยงๆปั๊กก็เริ่มที่จะนอน ไม่โวยวาย แต่ก็ยังมีอาการเกร็ง กระตุก ลิ้นห้อย อยู่ ตกเย็นทุกคนต่างแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวไปงานแต่ง พ่อ แม่ และพี่กอล์ฟ ออกไปตั้งแต่ 4-5 โมงเย็น ส่วนเดียร์ก็ยังรอช่างแต่งหน้าให้ ก็มีเวลาลงมาเช็ดตัวและคุยกับปั๊ก ป้อนน้ำ โกลคูสและอาหารเจลให้ปั๊ก จนเวลา 6 โมงเย็น พี่กอล์ฟโทรตามว่าให้ออกมาได้แล้ว ก็เลยรีบพากันออกไปงานและบอกปั๊กว่า.... เด๊วทุกคนมานะ ไปงานแต่งน้องสาวป๊าก่อน ปั๊กอย่าร้องนะ เด๊วจะรีบกลับมาหา.......



จนประมาณเกือบ 5 ทุ่ม พ่อ แม่ และพี่ชาย พี่สะใภ้ กลับมาถึงบ้านก่อน จากที่แม่พี่สะใภ้เล่าให้ฟัง ปั๊กอาเจียนเต็มที่นอน พอปั๊กเห็นหน้าแม่ ปั๊กก็จากเราำไปพร้อมลมหายใจเหือกสุดท้าย หลังจากปั๊กจากไป แม่ก็โทรหาเดียร์ทันที ตอนนั้นเดียร์ก็กำลังจะขึ้นรถกลับบ้านพร้อมพี่กอล์ฟ เสียงแม่ร้องไห้แทบขาดใจ พร้อมบอกว่า ปั๊กตายแล้ว เดียร์ปั๊กตายแล้ว ก็เลยบอกไปว่ากำลังจะกลับ อีกไม่ถึง2 นาทีพี่สะใภ้ก็โทรมาบอกให้ทำใจและพูดว่าปั๊กไปสบายแล้ว...... ทำให้เดียร์กับพี่กอล์ฟไม่พูดอะไรกันเลยระหว่างขับรถกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านก็รีบเข้าไปดูปั๊ก แต่ก็เห็นแม่เอาผ้าขนหนูผื่นเล็ก 2 ผื่นคลุมตัวปั๊กแล้ว ก็เลยเข้าไปนั่งใกล้แล้วเปิดผ้าออก แม่เช็ดตัวและโรยแป้งเรียบร้อยแล้ว จับตัวปั๊กดูยังอุ่นๆอยู่เลย 


เดียร์กับพี่กอล์ฟนั่งอยู่ข้างๆปั๊กสักพักใหญ่ แล้วตกลงกันว่าจะบริจาคร่างปั๊กให้ไปเป็นอาจารย์ใหญ่ ตอนนั้นก็เปิดหาข้อมูลจนกระทั่งเกือบเที่ยงคืนโทรเข้าไปที่ รพส.มก. แผนกฉุกเฉิน โทรไปรอบแรกไม่มีคนรับ ลองโทรอีกรอบมีคนรับพูดว่า..... สวัสดีค่ะ พอได้ยินเสียงพี่กอล์ฟตอบกลับไปว่า.... สวัสดีครับ เขาก็วางสายไปเลย ก็เลยลองโทรเข้าไปอีก 2-3 รอบ แต่ก็ไม่มีใครมารับ ทิ้งระยะไว้สักพักแล้วโทรเข้าไปใหม่เดียร์เ้ป็นคนพูดสายเอง และบอกเขาว่า
เดียร์ : น้องหมาที่บ้านเพิ่งตายคะ ต้องการจะบริจาคร่างให้นศ.เค้าได้ศึกษา
รพส.มก. :  ตายมากี่ชม.แล้ว
เดียร์ : ประมาณชั่วโมงกว่า 
รพส.มก. : ตอนนี้ตู้แช่เราปิดแล้ว ให้หาถังแช่หมาไว้ในอุณหภูมิลบ 4 องศา แล้วเอามาส่งพรุ่งเช้า
เดียร์ : คือว่าเรามาจาก ตจว.ค่ะ ไม่มีอุปกรณ์ที่จะแช่น้องหมาได้ พอจะมีวิธีอื่นแนะนำมั้ยค่ะ 
รพส.มก. : วางสาย.......
ในเมื่อทางนั้นเขาทำแบบนี้ เดียร์เลยตัดสินใจว่าจะเผา ระหว่างนั้นก็ขับรถออกไปซื้อถุงดำใบใหญ่และน้ำแข็ง 10 ถุง มาแช่เขาไว้ก่อน เพื่อรอตอนเช้า กลับถึงบ้านก็จัดการใส่ปั๊กลงถุงดำทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นแรกใส่ปั๊ก ชั้นที่ที่ 2 ก็ใส่น้ำแข็ง ชั้นที่ 3 ใส่คลุมชั้นที่ 2 อีกที และมัดให้แน่น  แล้วก็ขึ้นห้องไปเพื่อหาข้อมูลว่าที่ไหนรับเผาบ้าง หาไปหามาเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีก็ เกือบตี 5 แล้ว ขับมอไซค์ลองไปถามตามวัด แต่ก็ไม่รับเผา จนในที่สุดต้องใช้บริการที่เขารับ ฌาปณกิจศพสุนัข

6 โมงเช้าของวันที่ 13/12/12 เมื่อโทรนัดกับทางบริษัทที่เขารับจัดงานศพให้สุนัขแล้ว เดียร์กับพี่กอล์ฟขับรถไปแถวๆนวลจันทร์เพื่อไปเผาศพปั๊ก ไปถึงเขาก็ช่วยยกปั๊กออกจากรถแล้วไปชั่งน้ำหนัก พร้อมเตรียมดอกไม้ให้โรยบนตัว และจุดธูปเพื่อบอกลา ช่วงเวลานั้นบอกได้คำเดียวว่าหัวใจแทบสลายเมื่อเห็นปั๊กอยู่หน้าเตาเผา แล้วเขาก็เอาปั๊กเข้าเตาเผา............... คงไม่ต้องบรรยายความรู้สึกนะค่ะ







หลังจากนั้นก็ออกไปส่งพ่อกับแม่ที่ท่ารถสมบัติทัวร์ เพราะต้องเดินทางกลับสุรินก่อน แล้วถึงกลับมาเอากระดูกไปลอยอังคารที่สุรินทร์


หลังจากรับกระดูกปั๊กแล้วก็กลับบ้านไปนอนพัก ตอนประมาณ 5 โมงเย็นก็ออกเดินทางกลับบ้านที่สุรินทร์ ถึงบ้านก็ 4 ทุ่มกว่าๆ พอเจอหน้าปาท่องโก๋กับวาซาบิ พี่กอล์ฟก็ร้องไห้แล้วกอดปาท่องโก๋ไว้แน่น บอกกับปาท่องโก๋และวาซาบิว่า ปั๊กไม่อยู่กับเราแล้วนะ 


แล้วเดียร์ก็เดินเข้าไปดูกล่องอาหารที่วางไว้ให้ ก็พอจะเข้าใจแล้วว่าปาท่องโก๋เขาน่าจะรู้ว่าพ่อปั๊กไม่อยู่แล้ว เพราะอาหารไม่ลดลงเลย ส่วนจากอาหารเปียกที่บอกให้พี่ที่รู้จักช่วยมาให้อาหารและฝากดูเด็กๆด้วย พี่เขาก็บอกว่า..... บิก็ปกติ กิน เล่น เหมือนเดิม ส่วนโก๋ดูเศร้าๆ ซึมๆ ไม่ยอมกินอะไร เอาแต่นอนในที่นอน 


สายๆของวันที่ 14/12/12 เดียร์กับพี่กอล์ฟออกไปซื้อชุดสังฆทานเพื่อนจะไปทำสังฆทานให้ปั๊ก จนตอนเย็นได้ปลีกเวลาออกไปวัดไปถวายสังฆทานพร้อมปัจจัย(ตามกำลัง) หลวงพ่อท่านบอกว่า... จะอุทิศให้ใครก็ระบุชื่อของสัตว์ที่ตาย หลังจากถวายสังฆทานแล้วก็ไปหาพ่อกับแม่ที่ร้าน แล้วพี่กอล์ฟมาเล่าให้ฟังตอนดึกว่า.... พี่ได้กลิ่นฉี่ กลิ่นแรงมาก เดียร์ก็เลยบอกพี่กอล์ฟไปว่า.... ตอนที่ไปถวายสังฆทานเดียร์บอกปั๊กว่า ถ้าได้รับแล้วให้มาบอกเดียร์หรือพี่กอล์ฟก็ได้