รักนะหมาโง่..

เฮงเฮง (พี่ชายของพี่ยักกี้)

เฮงเฮง หรือ ศุภโชคเป็นบางแก้วทีทำให้ทุกคนในบ้านรักๆๆๆที่สุด ในความดุของเฮงเฮง มีความน่ารัก รักสงบ สุขุม นุ่มลึก แววตาขี้อ้อน จะกอดจะหอมเฮงเฮงก็ยอมทุกอย่าง แม้วันนี้เฮงเฮงจะจากไปแล้วแต่ทุกอย่างยังอยู่ในความทรงจำ รักนะ..และขอโทษๆๆๆที่ดูแลได้ไม่ดีพอ

อั่งเปา (น้องชายพี่ยักกี้)

อั่งเปา หรือ มีโชค เกิดมาเพื่อสองสิ่งนี้คือ ดื้อและซน เมื่อสองปีก่อนเปาได้เข้ามาแทนตำแหน่งน้องคนเล็กของบ้านแทนพี่ลัคกี้ และก็มาเป็นตัวแทนพี่เฮงเฮง บางแก้วสุดหล่อ น่ารักนิสัยดีที่จากไปในวัยเพียง 4 ขวบและแล้วในวันที่ 5.5.55 วันที่มีน้ำตาแทนเสียงหัวเราะ อั่งเปาไปอยู่กับพี่ลัคกี้แล้ว มันช่างรวดเร็วเหลือเกิน กับวัยเพียง 2 ขวบของอั่งเปา เราไม่รู้หรอกนะว่าหมาน้อยอย่างเปา ตายแล้วไปอยู่ที่ไหน อยู่อย่างไร สิ่งที่ทำได้แทนความคิดถึงนับจากวันนี้เป็นต้นไป ก็คงทำได้แค่ เอาน้ำ เอาข้าวชามเล็กๆ จุดธูปเทียนไปวางไว้ตรงที่ร่างของเปานอนอยู่ เหมือนที่ทำกับพี่ลัคกี้ และคำพูดที่บอกรักนะ คิดถึงนะไม่รู้ว่าเปาจะได้ยินเหมือนตอนที่เปามีชีวิตอยู่หรือเปล่า เปาทำไมต้องจากไปเร็วขนาดนี้ ทำไมไม่อยู่ให้ได้เลี้ยงดูไปจนเป็นหมาแก่ เปารู้ไหมการจากไปของเปามันเจ็บปวดยิ่งนัก อยากบอกเปาว่าแม้เปาจะอยู่ที่ไหน ขอให้รับรู้ไว้ คนที่สวมกอด หอมแก้ม จุฟๆ ลูบหัว และบอกรักเปาทุกวันคนนี้ ความรู้สึกทุกอย่างยังเหมือนเดิม และตลอดไป รักและเป็นห่วงเปาที่สุด เราจะบอกรักกันทุกวันเหมือนเดิมนะเปาลูกรัก

พี่ลุย หรือพี่หลุยส์

พี่ลุย หรือ นำโชค เป็นหมาตัวแรกในบ้านเป็นหมาที่เขาให้มาฟรีๆ กว่าจะถึงวันนี้พี่ลุยรอดตายมาหลายครั้ง วีระกรรมเคยเปิดกระจกหลังรถกระบะแล้วกระโดด (อยู่เลนในสุด) กว่าเจ้าของจะยูเทิร์นมามารับก็ใช้เวลานาน..กะจะมาเก็บซากศพ แต่มันไม่ตาย แค่เดินกระเผกนิดหน่อย วัยเด็กลุยเคย อยู่ระแวกหมู่บ้านศรีเพชร ถนนเพชรเกษม ทุกๆเช้าไอ้ตัวนี้แหละที่ชอบไปรื้อ ไปค้นข้าวของแม่ค้าในตลาดนั้น ลุยฮอตมากในตลาดนั้น..เจ้าของเคยไปเดินตลาดขากลับเรียกหามัน แม่ค้าได้ยินเงยหน้าขึ้นมาถามว่า อ้าวมากะลุยเหรอ เฮอะ..มันฮอตจิงวุ้ย..ตอนนี้พี่ลุยยังมีชีวิตอยู่และยังสบายดีนะค๊าบ

lucky

ลัคกี้ หรือ โชคดี ชอบปวดอึ ตอนตี4 แล้วก็จาปลุก พอปล่อยไปปลดทุกข์ก็ทำแอ๊บแบ๊วไม่ยอมเข้ากรง ...................... ความสุขถึงแม้มันจะอยู่กับเราไม่นาน..แต่ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา..จะเป็นความทรงจำที่ดี-ของเราตลอดไป ......................... ครั้งแรก..ครั้งเดียว..และครั้งสุดท้ายที่ลัคกี้ทำให้เสียใจคือการจากไปชั่วนิรันดร์ของเขา มันยากที่จะทำใจ แต่ก็ต้องยอมรับและและอยู่กับความเจ็บปวดให้ได้.. 10/11/2011 วันที่ดวงใจหายไป วันที่ร้องไห้เสียน้ำตา วันที่คิดว่าทำไมลัคกี้ต้องทิ้งเราไปเร็วแบบนี้ วันที่คิดว่าอยากให้ลัคกี้ป่วยนอนซม แทนการจากลา อยากดูแลรักษา..อยากอาบน้ำให้ อยากกอด..อยากแปรงขน..อยากบอกรัก แต่แล้วโชคก็ไม่เข้าข้าง..ป่านนี้ลัคกี้ก็คงมีความสุขอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ที่เราเชื่อว่าเป็นสวรรค์ อธิษฐานว่าชาติหน้าขอให้เราได้พบกันอีกสำหรับชาตินี้ สัญญาว่า รักที่เคยให้ยังคงมากเท่าเดิม และจะคอยทำบุญส่งไปให้ลัคกี้เสมอ..รักสุดหัวใจ..

พี่ฟลุค

พี่ฟลุคหรือ โชคอนันต์ ถ้าวันนั้นที่ตลาดสนามหลวง2(ฝั่งธน)มีหมาพันธุ์เดียวกะฟลุคมากกว่า 1 ตัวไม่รู้ว่า พี่ฟลุคจะได้มาเป็นพี่ชาย พี่ยักกี้ไหม มันไม่มีให้เลือกจริงๆๆ แต่พี่ฟลุคก็น่ารักนะ แต่อยากถามพี่ฟลุคน่ะ จะอ้อนไปไหน ยิ่งกว่ายักกี้อีกนะเนี่ย