Family ของฉัน

          สวัสดีครับ ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะครับผมชื่อ นำโชค เป็นสุนัขพันธุ์ไทยบางแก้วสีน้ำตาลขาว เพศผู้ อายุ 4 ปี 6 เดือน ผมมีนิสัย ขี้อ้อน เจ้าเล่ห์ ซน ดื้อ แสนรู้และแสนงอน ตามสายพันธุ์ผมดุไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้ผมและพ่อแม่ ผมกำพร้าพ่อตั้งแต่ 1 เดือนเนื่องจาก พ่อบางแก้วของผมดุมากกัดคนงานเสียชีวิต เจ้าของจำใจต้องตัดสินโทษประหารโดยการยิงพ่อของผมตาย เศร้าใจจริง ๆ ผมมีพี่น้อง 5 ตัว หลังจากพ่อผมตาย เจ้าของเดิมก็ประกาศหาบ้านใหม่ให้ผมและพี่น้อง และผมก็ได้มาอยู่กับพ่อหม่องและแม่อ้อยตั้งแต่ผมอายุ 1 เดือน                         พ่อหม่องแม่อ้อยเลี้ยงผมเหมือนผมเป็นเด็กเล็ก ๆ คนหนึ่ง ให้ความรัก ความอบอุ่น ดูแลเอาใจใส่ทุกอย่างผมเป็นสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัว พ่อแม่ชอบพาผมไปออกสังคมมะหมาตามงานต่าง ๆ เช่น Thailand Dog Show International
, Pet Expo , Dog Sport Show , มหกรรมสัตว์เลี้ยง มหิดลคนรักสัตว์ และอีกหลาย ๆ ที่ผมจึงเป็นบางแก้วที่มีจิตประสาทดี ไม่ก้าวร้าว เวลาพ่อแม่ไปเที่ยวก็จะพาผมไปด้วยทุกที่ เช่น ชะอำ หัวหิน พัทยา ระยอง ล่องแก่งที่นครนายก เล่นน้ำตก ไหว้พระที่อยุธยา สุโขทัย เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน ปากช่อง บุรีรัมย์ และอีกหลาย ๆ ที่จนเพื่อน ๆ ตั้งฉายาว่า " เที่ยวทั่วไทยไปกับนำโชค "               
          เวลานอนผมนอนในห้องกับพ่อแม่ ทุกคืนก่อนนอนแม่จะมาหอมแก้มหอมตาผมและพูดว่า " นำโชคแม่รักลูกนะเป็นเด็กดีนะลูก " เวลาพ่อไปรับหรือส่งแม่ไปทำงานผมก็จะนั่งรถไปด้วย ชืวิตผมกินดีอยู่ดีทุกอย่าง ผมกินจนอ้วน ตัวกลม แต่ก็แข็งแรง และน่ารัก จนเพื่อน ๆ ให้ฉายาว่า " หมูป่า " 
          จนกระทั่งวันที่บ้านผมประสบมหันตภัยน้ำท่วมใหญ่รอบ ๆ บ้านผมน้ำท่วม ส่วนตัวบ้านผมยกสูงจึงไม่ท่วม ทุกวันพ่อแม่จะพายเรือพาผมไปวิ่งเล่นทำธุระส่วนตัวที่เชิงสะพานน้ำท่วมไม่ถึงแต่ด้วยความซน ผมเล่นน้ำท่วมและเผลอกินน้ำท่วม หลังจากนั้นผมก็ถ่ายเหลวมีเลือดปนพ่อแม่ตกใจมากจะพาผมไปหาหมอก็ไม่สามารถ ได้แต่โทรศัพท์คุยกับหมอและหายาที่มีอยู่ในบ้านป้อนให้ผมกินอาการไม่ดีขึ้น พ่อแม่จึงตัดสินใจพายเรือไปจอดไว้ข้างถนนแล้วโบกรถสิบล้อไป รพส. ซื้อยามาให้ผมกิน ผมหายถ่ายเป็นปกติ
          แต่แล้วหลังน้ำลดผมถ่ายเหลวเป็นเลือดอีก คราวนี้พ่อแม่พาผมไปหาหมอตรวจและเอายามากิน ผมถ่ายเป็นเลือดสด ๆ สลับกับถ่ายเหลวเป็นยาวนาน 2 เดือนกว่า หมอบอกว่าผมเป็นภูมิแพ้อาหารให้ผมกินอาหารเม็ดอย่างเดียว(ปกติ กลางวันจะกินข้าวต้มกับหมู) ผมไม่ชอบกินอาหารเม็ดพ่อแม่ต้องคอยป้อน i/d , a/d (อาหารสำหรับสัตว์ป่วย) อาหารเหลว Dog Sure แบรนด์ซุบไก่ ผมไม่กินอะไรทั้งสิ้นเวลาพ่อแม่จะป้อนข้าวหรือยาผมจะกัดฟันแน่น ผมอยากกินข้าว ร่างกายผมเริ่มผอมลงจากน้ำหนัก 35 กก. เหลือ 30 กก. ผมเริ่มโทรมนอนซม แววตาหม่นหมองไม่สดใสลั้ลลาเหมือนเดิม ผมยังถ่ายเป็นเลือดทุกวัน ๆ ละหลาย ๆ ครั้ง พ่อแม่เริ่มใจคอไม่ดี แม่กอดผมร้องไห้ แม่บอกถ้าแม่เป็นแทนลูกได้แม่จะเป็นเสียเองเพราะนำโชคเป็นอะไรก็บอกแม่ไม่ได้แต่แม่รักษาตัวเองได้ แม่คงจะสงสารและกลัวผมจะป็นอะไร พ่อแม่พาผมไปหาหมอตามนัดหมอพาผมไปทำเอกซเรย์และอัลตราซาวด์และเจาะเอาเนื้อเยื่อไปตรวจ อีก 1 อาทิตย์แม่ไปฟังผลหมอบอกว่า นำโชคเป็นมะเร็งที่ลำไส้ใหญ่ ต้องทำการผ่าตัดต่อลำไส้ตอนนี้ให้บำรุงร่างกายให้แข็งแรงพอน้ำหนักขึ้นก็จะผ่าตัด    
          หลังจากแม่รู้ผลแม่ก็สติแตก โทรหาพ่อหม่องแม่พูดไม่ออกว่าผมเป็นอะไรได้แต่สะอื้นน้ำตาไหลไม่อายคนที่เขาพาน้องหมาแมวมาหาหมอเลย พอรวบรวมสติได้แม่เริ่มบอกพ่อด้วยเสียงแหบแห้งตะกุกตะกักและสั่นเครือ นำโชคเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ต้องผ่าตัดและให้คีโม พ่อหม่องได้ยินก็พูดไม่ออกน้ำตาซึม หลังจากนั้นพ่อก็โทรปรึกษาเพื่อน ๆ ว่าจะทำอย่างไรดี เพื่อนแนะนำให้ไปหาหมออีกท่านหนี่งเพราะเขาเก่งเรื่องโรคมะเร็ง พ่อแม่ไม่รอช้ารีบพาผมไปทันทีระหว่างที่นั่งรถไปแม่ร้องไห้กอดหอมผมตลอดทาง หมอตรวจ เอกซเรย์และเจาะเลือดบอกว่าไม่น่าจะเป็นมะเร็งให้ยามากินและให้ผมกินข้าวได้ให้เป็นอาหารอ่อน ผมดีใจได้กินข้าวกินเยอะทุกมื้อ ผมกลับมาร่าเริง แววตาสดใสลั้ลลาเหมือนเดิม พ่อแม่เริ่มยิ้มใจชื้นมาอีกครั้ง  ผมกินยาได้  3 วัน เริ่มถ่ายเป็นก้อนมากขึ้นพ่อแม่พาผมไปปรับยาทุกอาทิตย์ ผมกินยาครบ 1 เดือน ถ่ายเป็นก้อนดี
          ไปหาหมอล่าสุด หมอบอกผมหายแล้วไม่ต้องกินยาอีก พ่อหม่องแม่อ้อยและผมดีใจที่สุดเลย ผมไม่ต้องถูกผ่าตัดต่อลำไส้ ไม่ต้องให้คีโม ชีวิตปกติสุขของครอบครัวผมกลับมาอีกครั้ง ผมรู้ว่าพ่อหม่องแม่อ้อยรักผมมากเหลือเกิน เลี้ยงผมไม่ใช่แค่เห็นผมเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงแต่เลี้ยงผมเป็นลูกชายและผมก็จะบอกพ่อกับแม่ว่า ผมรักพ่อหม่องแม่อ้อยมากที่สุดในโลกเลยครับ ชีวิตนี้ของนำโชคยกให้พ่อหม่องกับแม่อ้อยค๊าบ...