Mini cuper..สุดซ่าส์

โฉมหน้า..ไอ้ตัวแซ่บ
  ตั้งแต่วันแรกที่ได้มินิมา เราก็รู้สึกมีความสุขกับทุกวันที่ทำงาน และรอคอยว่าเมื่อไหร่นะ จะเสร็จงานเสียที อยากกลับมาเจอหน้าลูกชายใจจะขาด เพราะพอกลับมาก็จะมีพนักงานต้อรับ ตัวน้อยๆ มานั่งรออยู่ที่หน้าประตูบ้าน กระดิกหางที่มีอยู่้น้อยนิด ดีใจราวกลับว่า ไม่ได้เจอกันมา10ปี  เวลาพ่อเค้า(แฟนเรา)ขึ้นบ้านนอน เค้าจะไม่ขึ้นตาม แต่จะนั่งรอ จนกว่าเราจะขึ้น ตอนมาใหม่ๆ เปิดประตูบ้านไม่ได้ เขาจะกระโจนออกท่าเดียว หลังจากโดนพ่อตีไป1ที(เบาๆ) ก็ร้องประหนึ่งว่าโดนฆ่า555  ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา พอถึงเวลาเราจะไปทำงาน บอกกับเขาว่า"มินิเฝ้าบ้าน" เขาก็จะนั่งอยู่กับที่(ทำหน้าน่าสงสาร) ตอนเราแต่งหน้า เขาก็จะมานั่งมองหน้าเรา เหมือจะจดจำภาพแม่ก่อนออกจากบ้านให้นานที่สุด(น่ารักอ่ะ)นี่ก็เป็นส่วนนึงที่อยากจะมาเล่าให้เพื่อนๆฟัง
 
  มาถึงเรื่องของคูเปอร์บ้าง เจ้าตัวนี้ วันไปรับ ทำเป็นไม่สนใจ เรียกก็เดินหนี จะเล่นกับพี่น้องของเขาอย่างเดียวเลย พอขึ้นรถมาได้ ก็เป็นลูกไก่ในกำมือเราแล้ว ตอนนั่งรถ ต้องให้มินิไปนั่งเบาะหลัง เขาก้มองหน้าเราเหมือนจะถามว่า"แม่ให้ใครมานั่งแทนที่หนูอ่ะ" พอกลับถึงบ้านก็เปิดสงครามขนาดย่อยเลย ทั้งกระโจนทับ กัดเสื้อ สารพัด พอเราเรียกคูเปอร์ มินิจะเสนอหน้ามาก่อนเลย มานั่งตัก พอคูเปอร์จะขึ้นมาบ้างก็งับน้อง คูเปอร์กลัวซะที่ไหน สู้สุดใจขาดดิ้น มีอยู่วันนึงฝนตกหนักมาก ฟ้าร้องเสียงดัง คูเปอร์วิ่งหาหลุมหลบภัยแทบไม่ทัน(แอบขำลูกซะงั้น) เดี๋ยวนี้เวลาเรากลับจากทำงาน ก็มีพนักงานต้อนรับเพิ่มมาอีก1ละ มิิจะดีใจแบบกระโดดโลดเต้น ส่วนคูเปอร์จะดีใจแบบมีลูกคอด้วย ครวญครางซะเราต้องอุ้มขึ้นมาฟัดทั้ง 2ตัว
 
  เอาล่ะถึงเวลานอนละ บ้านที่ซื้อมาให้ ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ใช้ เพราะทั้ง2ตัวต้องมาร้องครวญครางราวกับว่าจะขาดใจ ขอให้เราอุ้มขึ้นไปนอนด้วย ชอบมุดผ้าห่ม ถ้าวันไหนไม่อุ้มเขาขึ้นเตียง มินิจะดันบ้านมาใกล้ๆเตียง...กระโดดขึ้นหลังคาบ้าน...และกระโดดขึ้นเตียงอีกที ไม่แน่นะสักวัน เจ้าซ่า 2ตัวนี้ อาจจะแบนเป็นหมาถูกทับก็ได้ วันหลังจะมาเล่าวีรกรรมเจ้าซ่า.ให้ฟังใหม่นะคะ บ๊าย..บาย