หมาจรหิวพูดไม่ได้ คนหิวพูดได้

ไข่ตุ๋น

เค้าเป็นลูกของหมาหน้าบ้านซึ่งน่าสงสารมาก แรกเกิดได้ 2-3 สัปดาห์ ตัว-ลิ้น-เหงือกของเค้าซีด จะไม่รอด จึงรีบพาไปหาหมอที่ ร.พ.สัตว์ หมอบอกเค้าติดเชื้อในเม็ดเลือดเนื่องจากเห็บ,หมัดในตัวแม่ของเค้า เลยต้องให้นอนรักษาอยู ร.พ. เป็น เดือน เสียค่ารักษามากๆๆๆ(ครึ่งหมื่น) พอออกจาก ร.พ. เลยต้องเลี้ยงเอง เพราะสงสาร ทุกวันนี้เค้าจึงเกลียดเห็บ หมัดเป็นต้นมา พอเค้าโตขึ้น สุดยอดฉลาด น่ารักมาก จน เราเจ้าของต้องหลง ไปไหนเห็นน้องหมาที่ไหนคิดถึงเค้าทุกที ที่สำคัญน้องหมาทั่วไปปกติมี 18 นิ้ว แต่ไข่ตุ๋นมีตั้ง 20 นิ้ว

ข้าวเหนียวดำ, ข้าวเหนียวแดง

เหนียวดำ-เหนียวแดง ก็เป็นลูกของเจ้าตัวเล็ก(แม่ไข่ตุ๋น)เหมือนกันแต่คนละคอก ตอนนี้พวกเรากำลังดูแล เหนียวด-เหนียวแดงให้แข็งแรง พาไปฉีดยาวัคซีนเรียบร้อยทุกอย่างเลย

ตัวเล็ก (เสียแล้ว)

เป็นมะหมาที่พรัดพรากจากที่อยู่ตามมะหมาตัวผู้แถวบ้านมา น่าสงสารมาก พวกเราจึงหาอาหารใ้ห้กินทุกๆ วัน นี่แหละที่มาแม่ของไข่ตุ๋น ( สิ้นลมหายใจเมื่อวันอังคารที่ 25 มกราคม 2554 เวลาเที่ยงกว่าๆ )

จิ๊กกี๋

เป็นมะหมาเรียบร้อย เวลาเดินก็อุ้ยอ้าย เป็นคุณหญิง เวลาจะนั้ง หรือนอน จะต้องเอามื่อมาท้าวหมอนประจำเหมือนเป็นคุณหญิง แล้วที่สำคัญเวลานอนหัวถึงหมอนเมื่อไรไม่ถึงห้านาทีเสียงกรนดังออกมาจากจิ๊กกี๊แล้ว