[กลับหน้าหลัก]

Blog

  [ Blog ] 16 สิงหาคม 2555

ปรัชญาชีวิต ข้อคิดจากการเลี้ยงหมาเป็นลูก ดีกว่ามีลูกหมา....หมา
ผู้เขียนนายประสาร ธาราพรรค์ ครูวิทยาลัยเทคนิคจันทบุรี
หมวดหมู่:
Tag: -
ชอบ  (2)
  • Andi
  • mind&michel
  • ชอบสิ่งนี้
, View: 2,315, Comment: 0

Blog ของ

Michel

ปรัชญาชีวิต ข้อคิดจากการเลี้ยงหมาเป็นลูก ดีกว่ามีลูกหมา....หมา
ผู้เขียนนายประสาร ธาราพรรค์ ครูวิทยาลัยเทคนิคจันทบุรี
เรื่องนี้เป็น เรื่องที่ 4 ที่ผู้เขียน เขียนเกี่ยวกับหมา Plot (โครงเรื่อง) เรื่องนี้ได้มาจากเพื่อนเลิศ เพื่อนรักสุดสุด ของผู้เขียน ที่โทรทางไกลให้ช่วยเขียนเรื่อง “การเลี้ยงหมาเป็นลูก ดีกว่ามีลูกหมาหมา” ให้หน่อย เพราะเพื่อนชอบอ่านงานเขียนของผู้เขียนผ่านเว็บไซต์ของวิทยาลัยฯ โดยเฉพาะชุดหมา ๆ ที่ผ่านไปแล้ว 3 เรื่อง ซึ่งผู้เขียนยังหาโครงเรื่องที่จะเขียนต่อไป ยังไม่มี เมื่อได้ Plot ได้รับคำสั่งจากเพื่อนเลิศให้เขียน ดังนั้นผู้เขียนก็ได้เรื่องหมาหมาเป็นเรื่องที่ 4 ซึ่งต้องขอขอบคุณเพื่อนเลิศไว้ และใครต้องการให้ผู้เขียน เขียนเกี่ยวกับเรื่องหมาในแนวใดก็เสนอ Plot โครงเรื่องมาจักขอบพระคุณอย่างที่สุด

ผู้เขียนขอแนะนำเพื่อนเลิศกับผู้อ่านเพียงเล็กน้อยว่าทำไมเพื่อนจึงอยากให้ผู้เขียน เขียนเรื่องเลี้ยงหมาเป็น
ลูก ดีกว่ามีลูกหมาหมา ซึ่งเพื่อนเลิศก็ตั้งชื่อเรื่องมาให้เสร็จ เพื่อนผู้เขียนคนนี้โด่งดังที่สุดคนหนึ่งที่เรียนวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน รุ่นเดียวกับผู้เขียน รุ่นพิราบขาวจบการศึกษาปี 2516  เหตุเพราะเพื่อนถูกสลากกินแบ่งรัฐบาล รางวัลที่ 1 รับทรัพย์ไปสิบกว่าล้าน ผลจากความรวยทำให้ชีวิตของเพื่อนแปรเปลี่ยนหักเหกลายเป็นโรคความรวยอักเสบ ลูกหลีกลี้หนีหน้าไปอยู่ต่างประเทศหมด เหลือรักแท้รักจริงใจไม่ทิ้งเพื่อนเลิศเพียงหมาตัวเล็ก ๆ เกือบ 10 ตัว ที่เพื่อนเลิศรักเหมือนลูกเลี้ยงเหมือนลูก ดูแลเอาใจใส่และเพื่อนเลิศก็ได้ความรักเต็ม ๆ ความรักที่บริสุทธิ์ใจจากไอ้ลูกรักนักเห่าหอนเกือบ 10 ตัว เอาอะไรกับชีวิต อนิจจังเป็นเรื่องไม่แท้แน่นอน จริงไหมเพื่อน
 

 
            บ้านผู้เขียนเลี้ยงหมาผูกพันกับหมามานานต่อเนื่อง ชอบอ่าน ชอบศึกษาพฤติกรรมของหมา ได้พบผู้คนที่
รักหมา เกลียดหมา ได้รับทราบรับรู้พฤติกรรมของคนรักหมา รักหมาแบบสุดโต่ง รักแบบลูก รักเหมือนลูก ผูกพัน
กันทั้งคนทั้งหมา ใช้สรรพนามแทนหมาที่เลี้ยงว่า “ลูกทุกคำ” เห็นหมามิใช่เป็นหมา แต่เห็นหมาเพียงรูปภายนอกแต่ภายในความรู้สึกที่มีต่อหมาที่เลี้ยงว่าเขาก็ คือคน เป็นคนเหมือนกับเรา เพียงแต่เขาจากพูดก็เป็นเห่า หอน เป็นคราง หรือแสดงอาการให้เรารับรู้ว่าอยากได้ ต้องการอะไร หรืออยากให้เราทำอะไร มีหมาที่ผู้เขียนประทับใจมาก เป็น หมาที่รูปร่างแปลก คือ ท่าทางหน้าตาเอาเรื่องส่วนบนรูปร่างหน้าตาเป็นพันธุ์อัลเซเชียน ส่วนล่างขาสั้นล่ำเป็นพันธุ์คอกเกอร์ ใครที่เห็นเจ้าตัวนี้ที่มันนอนอยู่จะกลัวแต่พอลุกขึ้นยืนความงวยงงก็จะ ปรากฏ เจ้าของเลี้ยงเหมือนลูกให้นอนห้องแอร์ ก่อนนอนจะมีการเสริฟอาหารว่าง มีชาเย็นดื่มกินทุกวัน และจะเลี้ยงอาหารการกินอย่างอุดมสมบูรณ์ ร่างกายเจ้าลูกรักตัวนี้จึงอ้วนใหญ่กลม หนักกว่า 60 กิโลกรัม ค่ำมาเจ้าของคนในบ้านต้องช่วยกันอุ้มขึ้นไปนอนห้องแอร์ ชั้น 2 แบกขึ้นแบกลงทุกวัน ผลสุดท้ายคนอุ้มก็กลายเป็นโรคกระดูกเคลื่อน ข้ออักเสบ ปวดหลังปวดเอวไปหาหมอหายาทายากิน แต่ไม่มีวันรักษาหาย นี้คือตัวอย่างหนึ่งของคนรักหมา เลี้ยงหมา เลี้ยงอย่างลูก ผูกพันใกล้ชิด ยอมสละตนสละร่างกายเพื่อชีวิตที่ตนรัก
 

 
            หมาที่เราเลี้ยงมานานและมีความผูกพันกันมาก คนที่เลี้ยงมันไปทำงานเช้าออกเย็นกลับ หมาที่เลี้ยงเมื่อใกล้เวลาที่ผู้เลี้ยงจะกลับ มันจะชะเง้อคอยถ้าขับรถ มันจะจำเสียงรถของผู้เลี้ยงได้ เราจะรู้ได้ทันทีว่าเจ้าของมันใกล้จะถึงแล้ว ด้วยอาการแสดงความลิงโลดดีใจของมัน หางที่สั่น อาการกระดี๊กระด๊า เสียงคราง พร้อมจะพบกับคนที่เป็นเจ้านายของมันอย่างใจจดใจจ่อ และเมื่อมันได้พบกับเจ้านายที่หายไปตั้งแต่เช้า ที่มันรอคอยการกลับมาทั้งวัน ความสุขเปี่ยมล้นของมันจะแสดงออกมาให้คนเลี้ยงเจ้าของเห็น เจ้าของก็มีความสุขที่เห็นอาการแห่งความรัก ที่หมาแสดงกับตนทุกวันทุกครั้ง ความรักความผูกพันของเจ้าของกับหมา ก็ยิ่งทวีเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว และยิ่งหากเจ้าของไปต่างจังหวัดจากมันไปไกล ๆ นาน ๆ หลาย ๆ วัน หมาพวกนี้จะน่าสงสารอย่างที่สุด เมื่อมันได้ยินเสียงรถ หรือใครที่มันคาดหวังไว้ว่าน่าจะเป็นเจ้าของมัน มันจะชะเง้อมอง มองอย่างตั้งใจ มองอย่างมีความหวัง ว่าคนที่ลงจากรถ คนที่จะเข้ามานั้นคือเจ้านายของมันและหากวันที่มันรอคอยนั้นเป็นความจริง เจ้านายเจ้าของที่มันรอคอยกลับมาวันนั้น จังหวะนั้น มันจะแสดงอาการปลาบปลื้ม ยินดีอย่างที่สุดให้เจ้าของ เจ้านายมันได้เห็น และส่วนใหญ่เจ้านายคนเลี้ยงก็จะแสดงอาการดีใจพึงพอใจที่ได้พบกับไอ้ตัววุ่น ความเครียด ความหนักหนาสาหัสจากชีวิตงานก็ค่อยผ่อนคลายลงเพราะได้เห็นพฤติกรรมของไอ้พวก ลูก ๆ 4 ขา เหล่านี้
 

 
            ตามจริงพฤติกรรมของหมาก็คล้ายกับคนที่อยู่กันเป็นหมู่ คณะ เป็นฝูง คือจะมีการหวงสิ่งของ ข่มขู่ เอารัดเอาเปรียบ แย่งชิง อิจฉา โอ่อวด ฯลฯ รองศึกษาเรื่องพฤติกรรมของหมาที่ตนเองเลี้ยงไว้ดีดี เราแทบจะไม่น่าเชื่อเลยว่าพฤติกรรมของหมาที่เราเลี้ยงมันจะมีหลายส่วนที่ คล้ายกับคนเลี้ยง หมาบางตัวดันตดได้ นอนกรน หาวเหมือนกับคนนี่แหละ เห็นแล้วน่ารักขำไปอีกแบบ
 

 
            หมาที่เราเลี้ยงทั้งชีวิตจิตใจของมันมันก็มอบให้กับเจ้าของเจ้านายของมัน จะด่าจะว่าจะตีมันก็ยอมทน ตัวมันดุแค่ไหน เมื่อเป็นเจ้าของจะตีจะด่ามันก็ยอม หมาที่เลี้ยงเป็นทั้งเพื่อนเป็นทั้งยามเฝ้าบ้าน เป็นโซ่ห่วงความรัก ความผูกพันระหว่างชีวิตประเทืองความสุขลดความทุกข์คลายเครียดได้จากหมาที่ เลี้ยงไว้ ด้วยเหตุนี้คนบางคนจึงเลี้ยงหมาเหมือนลูก ดูแลเอาใจใส่ เจ็บไข้ได้ป่วยพาไปหาหมอ และเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่ติดตรึงขาดหายไปไม่ได้
 

 
            ย้อนกลับมากับชีวิตจริง ชีวิตครอบครัว บางครอบครัวลูกที่พ่อแม่เลี้ยงดูประคบประหงม ให้ทุกอย่างเอาใจ
ทุกอย่างที่ลูกต้อง การ ยอมเหน็ดเหนื่อยอดอยากเพื่อลูกทำทุกอย่างให้ลูกมีกิน มีใช้ ให้ลูกมีหน้ามีตาสิ่งของทัดเทียมเพื่อนฝูง ทนทุกข์ทรมานเพื่อชีวิตที่ดีของลูก ถ้าลูกเติบโตรู้บุญคุณ ดูแลเอาใจใส่ตอบแทนพระคุณก็ถือว่าเป็นโชคดีของพ่อแม่(เช่นลูกของผู้เขียน) แต่พ่อแม่บางคนเมื่อแก่เฒ่าไม่มีปัญญาเลี้ยงชีพ หวังพึ่งให้ลูกเลี้ยงดู เอาใจใส่ ให้ความสำคัญ ให้รักระลึกถึง แต่ลูกบางคนกลับทอดทิ้ง ไม่สนใจ ไม่คิดถึง ไม่ให้ความสำคัญกับพ่อแม่ คิดแต่เรื่องของตน ปัญหาของตน ซึ่งยิ่งในยุคสมัยนี้ ภาวะเศรษฐกิจ ยุคโลกาวิวัตน์เป็นอย่างนี้ คนส่วนใหญ่จะมีแต่ความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ มองแต่ปัญหาตัวเองเป็นใหญ่ ไม่สนใจความเดือดร้อนของผู้อื่น แม้กระทั่งพ่อแม่ของตนลูกจำนวนมากก็ไม่เคยแคร์เคยเข้าใจความรู้สึกที่ท่าน หวัง  หวังความรักจากลูก หวังพึ่ง หวังว่าลูกจะมีเวลามาดูแลเอาใจใส่ ท้ายสุดความหวังเหล่านั้นก็สูญเปล่าหมด มอดไหม้มลายไป พ่อแม่ยุคนี้ที่โชคร้ายมีจำนวนมากมาย บั้นปลายของชีวิตจึงถูกลูกทอดทิ้งให้รับกับสภาพอันน่าหดหู่อยู่ตามยถากรรม อันโศกสลดอย่างเดียวดาย
 

 
ต่อสู้ ดิ้นรนทุกข์ระทมกายใจให้ชีวิตรอดไปวัน ๆ อย่างไร้จุดหมายของชีวิต ซึ่งคงจะตรงกับชื่อเรื่องที่เพื่อนผู้เขียนตั้งให้ไว้ว่า “เลี้ยงหมาเป็นลูก ดีกว่ามีลูกหมาหมา” ถูกต้องครบถ้วนตามที่เพื่อนต้องการแล้วนะเพื่อนนะ เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้....สาธุ
              
.............................................................
ผู้เขียนนายประสาร ธาราพรรค์
ภาพประกอบนายสมศักดิ์ นาคเจริญ
ปรัชญาชีวิต ข้อคิดจากการเลี้ยงหมาเป็นลูก ดีกว่ามีลูกหมา....หมา
ผู้เขียนนายประสาร ธาราพรรค์ ครูวิทยาลัยเทคนิคจันทบุรี
Tag: -
ชอบ  (2)
  • Andi
  • mind&michel
  • ชอบสิ่งนี้
, View: 2,315, Comment: 0

Blog ของ

Michel



Blog ถัดไป »« Blog ก่อนหน้า

กล่องแสดงความคิดเห็น กับกลุ่มเพื่อนที่รักสุนัขทุกท่าน ที่นี่ที่เดียว Dogilike.com

ผู้เยี่ยมชม < Login here! >
ชื่อ*:    Email:     พิมพ์เลขที่เห็น*


Dogilike.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติม ยอมรับ