[กลับหน้าหลัก]

Blog

  [ Blog ] 7 กันยายน 2553

บทที่ 1 : จุดเริ่มต้นของ ต้มยำ
ถึงเค้าจะเป็นหมาวัด ทำไมเค้าจะน่ารักดูดีไม่ได้.... เรื่องจริง นะค่ะเนี่ย ไม่เติมแต่งเลยค่ะ
หมวดหมู่:
Tag: พันธุ์อื่น ๆ / พันธุ์ผสม
ชอบ  (0) , View: 869, Comment: 0
Blog ของ

ต้มยำ

ผมก็นอนของผมอยู่ดี ๆ พี่สาวคนนึงก็เดินเข้ามาใกล้ ๆ ส่งสายตาอย่างว่าใส่ผม ด้วยความที่ผมมันมีเสนห์ ก็รู้ ๆกันอยู่ เห็นแบบเนี้ยผมก็เฉย ๆ ใจจริงอยากจะบอกพี่สาวไปว่า ‘ผมไม่สนหลอกแบบพี่เนี่ย’ แต่ก็มัวแต่ยุ่ง. จะให้ทำไงได้หละครับ ก็พี่ชายผมหนะสิ ชวนเล่นอยู่ได้ หลายนาทีผ่านไป พี่สาวก็ไม่ไปไหนมองผมไม่คลาดสายตา ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพราะอีกไม่กี่อึดใจต่อมา เธอก็ลงเออด้วยการเอาเท้ามาเขี่ยผมที่ท้อง ทำแบบนี้ได้ไงหละเนี่ย ผมโกรธนะ !!!!!!
________________________________________
บ้านของผมเหรอครับ บอกได้คำเดียวว่าใหญ่ บ้านเรามีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่ได้ครับ มีห้องเยอะมาก ผมอยากนอนห้องไหนก็ได้ ที่สำคัญบ้านเรามีงานทุกเย็นเลยครับ ตกเย็น จะมีคนมาที่บ้านเยอะมาก ๆ ทำให้ผมไม่เคยเหงาเลย ผมมีความสุขมากที่สุดเลยครับที่ได้อยู่ที่นี่ ยิ่งไปกว่านั้นแถวเนี่ยก็มีเด็กเยอะ เด็กคนอื่น ๆ ถ้าไม่ไปโรงเรียนก็จะมาเล่นกับผมทั่งวันเลยก็ว่าได้ ทุกคนที่นี่รักผมมาก แล้วก็ดูแลแม่, ผม, แล้วก็พี่ ๆ อย่างดีเลย หลังจากที่เราต้องย้ายออกมาจากบ้านเก่าแบบไม่เต็มใจนักเนื่องจากเจ้าของบ้านไม่ยอมให้เรา แม่-ลูก อาศัย ผมก็ไม่เสียใจเลยที่ย้ายมาอยู่ที่นี่คับ ลืมแนะนำตัว ผมชื่อ แต้ม ครับ แล้วถ้าอยากแวะมาหาผมหละก็บอกคนขับรถว่า มาที่ วัดเสมียนนารี นะครับ
________________________________________
“พี่ต้น มิ้นท์ว่าเอาตัวเนี้ยแหละ มิ้นท์ว่าหน้าตามันตลกดีนะ หน้าดำครึ่งนึง ขาวครึ่งนึง ลองคิดดู ถ้าเรากลับมาจากทำงานเหนื่อย ๆ แล้วเห็นหน้ามันรออยู่ที่บ้าน แค่เห็นหน้ามันก็หายเหนื่อยแล้วนะ ว่าไง”
“แต่พี่ชอบอีกตัวมากกว่านะ ตัวสีน้ำตาลหนะ เพราะว่ามันเหมือนหมาพันธุ์มากกว่า โตมาน่าจะสวย”
“ไม่เอาอ่ะ ตัวนั้นเฉย ๆ เหมือนหมาวัดทั่วไปหนะแหละ ไม่น่ารักเลยอ่ะ เอาตัวนี้เหอะ มิ้นท์ชอบตัวเนี้ย ดูดิ เอาขาเงี้ยยังไม่หนีไปไหนเลยนะเนี่ย น่าจะโอเค ไม่น่าจะดือ” ในขณะที่พี่ต้นกำลัง ลังเล มิ้นท์เห็นได้โอกาสว่าตอนนี้แหละต้องเอาให้อยู่หมัด “นะ..เอาตัวเนี้ยแหละ น่ารักกว่า แถมไม่น่าจะซนมากด้วย ดูจิ เอาแต่นอน ตัวอื่น ๆ เค้าเล่นกัน มันต้องไม่ดื้อแน่ ๆ เลย”
“อ่ะ อ่ะ ก็ได้ ๆ ตามใจ แล้วเราต้องไปบอกหลวงพี่ก่อนป่าวเนี่ย ว่าเราจะเอาหมาท่านไปหนะ”
“โถ่เอ้ย ต้องบอกท่านทำไม เราเอาไปท่านจะดีใจด้วยซ้ำ มาช่วยรับภาระที่วัด เอาหมาวัดไปเลี้ยง”
“เออ งั้นเราไปถวายสังฆทานแล้วก็บอกท่านล่ะกัน”
ไม่อยากจะเชื่อว่าเวลาถามพระท่าน เพื่อที่จะขอหมา ท่านบอกว่าเอาไปได้ทุกตัว ยกเว้นตัวสีน้ำตาลที่พี่ต้นอยากได้แต่แรก เพราะว่าท่านก็ชอบตัวนั้นแหละตั้งใจเลี้ยงไว้ที่วัด เราดีใจมากที่ตัดสินใจถูกต้องที่เลือกเจ้าตัวหน้า 2 สี พอเราถวายสังฆทานเสร็จเราก็เดินกลับไปหามัน เหมือนเดิม นอนอยู่เฉย ๆ ไม่ซนจริง ๆ ด้วย
“เดี๋ยวพี่ไปเตรียมที่ให้มันนอนหลังรถ มิ้นท์อุ้มมันไปล่ะกันนะ” แล้วพี่ต้นก็ทำมือบุ้ยใบ้มาทางมิ้นท์ แล้ว ก็หันไปทาง “ว่าที่”สมาชิกใหม่ในบ้านเรา
“ไม่เอาอ่ะ ตัวมันสกปรกมากเลยอ่ะ พี่ต้นไปอุ้มดิ เดี๋ยวมิ้นท์ขับรถให้ ขนาด ตอนเลือกยังเอาขาเขี่ยเลย แล้วจะให้มิ้นท์อุ้มมันเนี่นนะ”
“อะไรเนี่ย ตัวเองหนะที่อยากได้ ก็ได้ ๆ งั้นมิ้นท์ไปหยิบผ้าในรถมาเดี๋ยวพี่อุ้มเอง” พี่ต้นเนี่ยใจดีจริง ๆ


________________________________________
คราวนี้เป็นพี่ผูชายที่เดินถือผ้ามา แล้วก็อุ้มไปเฉยเลย “แม่ครับ แม่..... แม่ ช่วยผมด้วยครับ แม่ เค้าตาพาแต้มไปไหน.....แม่  ผมทำอะไรผิดอ่ะ ผมเป็นเด็กดีนะ ไม่ดื้อไม่ซน พาผมไปจากแม่ทำไม แม่....” ผมนั่งตัวสั่นอยู่บนตักของพี่ผู้ชายคนนั้นประมาณ 5 นาที รถก็หยุดที่หน้าร้านแห่งนึง คนแปลกหน้า 2 คนนั้นทิ้งผมไว้แล้วก็หนีผมไป กว่าผมจะทันตั้งตัววิ่งหนี มารู้ตัวอีกมี ตัวผมก็เพียกไปหมด น้ำที่นี่ฉุนมากเลย ไม่หมือนน้ำที่บ้านเก่าผมเลย แม่ค๊าบแม่ มารับผมที ผมอยากกลับบ้าน........... ผมร้องอยู่นานจนผอยหลับไป ตื่นขึ้นมาตัวผมแห้งเหมือนเดิมแล้ว แต่ว่ากลิ่นฉุน ๆ ยังอยู่ ไม่จืดไปเลย ผมจำไม่ไดเด้วยซ้ำว่าหลับไปนานเท่าไหร่ แต่จำได้ว่าตื่นก็เพราะผู้หญิงแสนเชยที่ใส่ผ้ากันเปื้อนผืนใหญ่มาโกยผมออกไปจากกรง.......
“แม่มารับแล้ว ไม่ต้องร้องแล้วนะ.....ได้กลับบ้านแล้ว”
________________________________________
“ว่าไงเรา ตัวหอมนุ่มเชียว” พี่ต้นพูดกับเจ้าแต้มตอนที่พี่เลี้ยงอุ้ม เจ้าหมาหน้า 2 สี มาให้เรา ในขณะที่มิ้นท์แทรกตัวยื่นมือไปรับมันมาแทน “น่ารักมากเลย เป็นไงบ้างเรา” คิดในใจว่า เรานี่ตาถึงจริง ๆ เลือกตัวไม่มีผิด
“แหม ทีอย่างเนี้ยเอาเชียว พอมันสะอาดแล้ว อุ้มไปกอดก่อนเลยนะ ทีตอนอยู่ที่วัดหนะ ใช้เท่าเขี่ย”
“อ้าว ก็ตอนนั้นต้องไปทำงานต่อนี่นา ตอนนี้มันสะอาดแล้วนี่....น่ารักมากเลยอ่ะพี่ต้น”
ในขณะที่เราคุยกันทางร้านก็ ทำท่าทาง งงงง ว่าเราคุยอารายกัน พี่ต้นเลยเล่าเหตุการณืที่เกิดขึ้น 5 ตัวโมงที่แล้วที่ศาลาวัดให้ที่ร้านฟัง คุยกันซักพัก เราจึงเข้าใจว่าจริง ๆ แล้วไม่ใช่แค่ที่วัดที่เดียวที่เราสามารถไปรับอุปการะสุนัข แต่ว่าตามโรงพยายามสัตว์เค้าก็มีเหมือนกัน ดีกว่าเสียอีกเพราะว่าเค้าทำวัคซีนให้เลยค่ะ
“แล้วเค้าอาบน้ำเป็นไงบ้างค่ะ” มิ้นท์ถามเพื่อเก็บข้อมูล พร้อมกับเปลี่ยนเรื่อง ไม่เช่นนั้นอาจได้เจ้าตูบ 2 ตัวในวันเดียว
ทางร้านตอบมาเร็ วมากจนเหมือนไม่ได้คิด “เห็บเยอะมาเลยค่ะ ต้องเก็บอยู่ชั่วโมงกว่า คิดว่าน่าจะหมดแล้วนะค่ะ ยังไงหมู่นี้คงต้องอาบน้ำบ่อยหน่อยนะค่ะ เพราะว่าคงยังไม่หมดทีเดียว”
“ค่ะ ๆ” มิ้นท์ตอบ
“เพราะว่าเราต้องเก็บเห็บ นาน มากเราขอคิดราคาค่าอาบน้ำเพิ่มอีก 200 บาทค่ะ รวบค่าทำวัคซีน แล้วก็ค่าอาหารทั้งหมด 3,400 บาทค่ะ จะจ่ายเงินสด หรือ credit card ดีค่ะ”
“Credit card ค่ะ” หมาตัวแรกในชีวิต (ที่เราต้องรับผิดชอบ) ทำไมมันแพงอย่างนี้ว่ะ
มิ้นท์กอดเจ้าหมาหน้าบากแนบอกไว้ตลอดทางที่กลับบ้าน ซึ้งก็แค่ 5นาทีก็ถึงบ้านเราแล้วค่ะ ตลอด 5 นาทีเราพยายามคิดถึงว่าจะตั้งชื่อ เจ้าหมาวัดตัวนี้ว่าอย่างไรดี ระหว่าง “เส้นเล็ก” กับ “ต้มยำ” เพราะว่าเป็นอาหารที่พี่ต้นชอบกินมากค่ะ แต่แล้วเราเห็นพ้องต้องกันว่าชื่อ ต้มยำ ดีกว่า ชื่อเส้นเล็ก เดี๋ยวเวลาเข้าโรงเรียนแล้วจะถูกเพื่อนล้อได้ แบบประมาณว่า...เล็ก...จัง...จริง ๆ แล้ว เราคงคิดมากไปแต่ว่า ก็ไม่แน่ หมามันอาจจะคิดกันก็ได้นี่นา

“ต้มยำ” มิ้นท์เรียกชื่อใหม่ของมัน แล้วพยายามจับหน้าต้มยำให้มองหน้ามิ้นท์ แต่มันฝืนสุดฤทธ์เลยค่ะ ดื้อกว่าที่คิดแฮะ มิ้นท์เอื้อมมือไปจับอุ้มเท้ามันแล้วก็คิดว่า หมาตัวเล็กนิดเดียว ทำไมเท้าใหญ่อย่างนี้เนี่ย
ขอย้ำ ต้มยำน่ารักมากเลยค่ะ ต่อไปนี้ไปอยู่ด้วยกันแล้วนะ ต้มยำหันมามองแวบนึง แล้วก็ดิ้นจะลงไปเดินให้ได้เลย วันแรกก็ไม่เบาเลยนะเรา

เคยลงเรื่องนี้แล้วที่หน้า สัพเพเหระ ตั้งแต่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกค่ะ http://www.dogilike.com/board/view.php?id=340
บทที่ 1 : จุดเริ่มต้นของ ต้มยำ
ถึงเค้าจะเป็นหมาวัด ทำไมเค้าจะน่ารักดูดีไม่ได้.... เรื่องจริง นะค่ะเนี่ย ไม่เติมแต่งเลยค่ะ
Tag: พันธุ์อื่น ๆ / พันธุ์ผสม
ชอบ  (0) , View: 869, Comment: 0
Blog ของ

ต้มยำ




กล่องแสดงความคิดเห็น กับกลุ่มเพื่อนที่รักสุนัขทุกท่าน ที่นี่ที่เดียว Dogilike.com

ผู้เยี่ยมชม < Login here! >
ชื่อ*:    Email:     พิมพ์เลขที่เห็น*